• czwartek , 19 Październik 2017
SZKOŁA RODZICÓW I WYCHOWAWCÓW

SZKOŁA RODZICÓW I WYCHOWAWCÓW

Ilu? Ilu rodziców w czterech ścianach swych domów mocuje się z własnymi dziećmi czując się przegranymi już na starcie? Ilu nauczycieli, wychowawców ma wrażenie, że ich słowa odbijają się od ściany? Nie ma magicznego zaklęcia odczarowującego problemy. Ale jest pomoc i wsparcie, które czyni małe, codzienne cuda… Doświadczyłam tego jako rodzic i jako wychowawca.

Jestem pewna. I nie jestem w tym odczuciu osamotniona.

JEST SPOSÓB

Szkoła dla Rodziców i Wychowawców jest cyklem spotkań opartym na bestsellerach autorstwa Adele Faber i Elaine Mazlish: „Wyzwoleni rodzice, wyzwolone dzieci”, „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały, jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”, „Jak mówić, żeby dzieci się uczyły”, „Rodzeństwo bez rywalizacji”.

Na warsztatach ćwiczy się m.in. konstruowanie komunikatów, słowo po słowie, które będą jasne dla dziecka. Ale myli się ten, kto chciałby widzieć je jedynie jako instrukcję „jak dawać sobie radę z dzieckiem”. W rzeczywistości jest to propozycja budowania relacji w duchu komunikacji i szacunku dla obu stron- dziecka i dorosłego. A także pomiędzy samymi dorosłymi. Można rzec, że to sposób na życie– jak poznać i uszanować siebie i swoje granice, jak nazywać i komunikować emocje i uczucia. Jak docenić je u innych. Bogactwo treści trudnych do przecenienia, które pozwalają uporządkować domową, szkolną i każdą inną rzeczywistość relacji międzyludzkich.

GRUPA WSPARCIA

Warsztaty dają szansę spotkania z innymi osobami, których codzienne wyzwania i trudności są podobne. Szczególnie doceniają to rodzice, gdyż nagle odkrywają, że nią są sami, „tacy ostatni”. Że w innych domach jest podobnie. Wymiana doświadczeń daje nie tylko wsparcie psychiczne ale i realną poprawę rodzinnej codzienności.

KONKRETY

Cz. I warsztatów, „Jak mówić (…), jak słuchać (…)”,  skupia się na następujących zagadnieniach:

  • wyrażanie oczekiwań i ograniczeń tak, aby były przez dziecko respektowane,
  • rozpoznawanie, wyrażanie i akceptowanie uczuć,
  • aktywne, wspierające słuchanie,
  • motywowanie dziecka do współdziałania,
  • modyfikowanie niepożądanych lub nieodpowiednich zachowań dziecka,
  • uwalnianie dzieci od grania narzuconych ról w domu i szkole,
  • wspieranie procesu usamodzielniania się dziecka,
  • budowanie realnego poczucia własnej wartości dziecka,
  • konstruktywne rozwiązywanie konfliktów.

Część II, „Rodzeństwo bez rywalizacji”, dotyka problemów:

  • rywalizacji i zazdrości między dziećmi,
  • kłótni, bójek dzieci i różnych innych trudności,
  • sprawiedliwości, ulubieńców i egoizmu,
  • wpływu ról na relacje między dziećmi.

Część III, „Jak mówić do nastolatków, żeby nas słuchały. Jak słuchać, żeby z nami rozmawiały” dotyczy:

  • potrzeb rozwojowych wieku dorastania, zachowań dysfunkcyjnych jako przejawu nieefektywnej realizacji potrzeb,
  • charakterystyki okresu dojrzewania, zmienności nastrojów o sposobów pomocy nastolatkowi w radzeniu sobie z uczuciami,
  • zasad, norm i granic- ochrony przed zachowaniami ryzykownymi oraz umiejętności wprowadzania i egzekwowania norm,
  • potrzeby autonomii, zachęcania do współpracy, rezygnacji z kontroli na rzecz odpowiedzialności  i samodyscypliny,
  • ponoszenia konsekwencji zamiast tradycyjnego karania,
  • wspólnego rozwiązywania problemów,
  • sposobów rozmawiania na trudne tematy (np. seks, uzależnienia, media).

III część Szkoły przewiduje spotkanie tylko z nastolatkami (wpływ uczuć na zachowanie, komunikat „ja”), a także przygotowania ich oraz rodziców do wspólnych zajęć.

MOGĘ POMÓC

Posiadam uprawnienia do prowadzenia warsztatów z I, II oraz III części Szkoły dla Rodziców i Wychowawców oraz kilkuletnie doświadczenie w tej pracy. Widziałam i słyszałam już wiele ale przede wszystkim miałam okazję pomóc w procesie uzdrawiania problemów wielu rodzin. Serdecznie więc polecam lekturę wymienianych wcześniej książek. A jeśli chcesz wziąć udział w Szkole dla Rodziców i Wychowawców- pisz koniecznie!

Może właśnie dziś przyszedł czas na zmiany?

Leave A Comment